Szerokość zasłon obliczysz według wzoru: długość karnisza × współczynnik marszczenia = łączna szerokość tkaniny. Mierz karnisz, nie samą wnękę okienną. Najczęściej stosuje się mnożnik 1,5 przy lekkim efekcie, 2,0 przy pełnych fałdach oraz 2,5 przy bogatym marszczeniu.
Dlaczego mierzy się karnisz, a nie okno?
Zasłona ma zakrywać całą długość karnisza, dlatego to jego wymiar jest podstawą obliczeń. Karnisz zwykle wystaje około 10–15 cm poza wnękę okienną z każdej strony. Dzięki temu po rozsunięciu materiał nie zasłania szyby, a po zasunięciu może przykryć całe okno bez prześwitów.
Zmierz odległość od jednego końca drążka do drugiego. W przypadku szyny sufitowej zmierz długość całej szyny. Jeśli karnisz nie jest jeszcze zamontowany, przyjmij szerokość okna powiększoną o boczne zapasy przewidziane na jego zakończenia.
Podczas pomiaru zwróć uwagę na następujące zasady:
- Zmierz karnisz lub szynę w kilku punktach, aby wykluczyć błąd odczytu.
- Nie wliczaj dekoracyjnych końcówek karnisza, jeśli materiał nie będzie na nich zawieszony.
- Przy karniszu podwójnym licz szerokość zasłony i firany osobno, ale dla tej samej długości karnisza.
- Uwzględnij zapas na obszycie boków, zakładkę na środku i ewentualne nierówności materiału.
Jak działa współczynnik marszczenia?
Współczynnik marszczenia określa, ile tkaniny potrzeba, aby po zawieszeniu powstały fałdy lub fale. Mnożnik 1,5 daje lekki, oszczędny efekt. Wartość 2,0 tworzy pełniejsze, równomierne fałdy, a 2,5 zapewnia gęste marszczenie dekoracyjne.
Rodzaj zawieszenia ma znaczenie dla wyniku. Taśma marszcząca pozwala regulować gęstość fałd za pomocą sznurków, dlatego zwykle stosuje się współczynnik od 1,5 do 2,5. Przelotki mają stały rozstaw kółek, więc najczęściej dobiera się do nich mnożnik około 1,5. Zbyt wąska zasłona na przelotkach będzie się rozciągać i może nie domykać okna.
Przelicznik szerokości zasłon
Poniższe wartości oznaczają łączną szerokość tkaniny na oba skrzydła zasłony. Jeśli potrzebujesz dwóch równych zasłon, podziel wynik przez dwa.
| Długość karnisza | Mnożnik 1,5 | Mnożnik 2,0 | Mnożnik 2,5 |
|---|---|---|---|
| 150 cm | 225 cm | 300 cm | 375 cm |
| 200 cm | 300 cm | 400 cm | 500 cm |
| 250 cm | 375 cm | 500 cm | 625 cm |
| 300 cm | 450 cm | 600 cm | 750 cm |
Do wyniku dolicz zapas technologiczny. Przy szyciu na wymiar przyjmuje się zwykle około 10–20 cm na boki, zależnie od szerokości zakładek i sposobu wykończenia. Jeśli podana szerokość gotowej zasłony jest wymiarem przed zmarszczeniem, nie odejmuj od niej dodatkowo materiału za same fałdy. Warto natomiast sprawdzić, czy producent podaje szerokość pojedynczego panelu przed czy po marszczeniu.
Jak obliczyć liczbę gotowych paneli?
Przy gotowych zasłonach najpierw oblicz wymaganą szerokość tkaniny, a dopiero potem podziel ją przez szerokość jednego panelu. Wynik zawsze zaokrąglaj w górę:
- Zmierz długość karnisza, na przykład 200 cm.
- Wybierz współczynnik marszczenia, na przykład 2,0 dla taśmy marszczącej.
- Pomnóż 200 cm × 2,0, co daje 400 cm potrzebnej tkaniny.
- Podziel 400 cm przez szerokość gotowego panelu 140 cm. Wynik 2,86 oznacza konieczność zakupu 3 paneli.
Trzy zasłony o szerokości 140 cm dają razem 420 cm materiału. W przypadku karnisza o długości 200 cm wystarczy to do uzyskania pełnego marszczenia przy współczynniku 2,0. Jeśli zależy Ci na dwóch symetrycznych skrzydłach, sprawdź, czy wybrany model można podzielić na równą liczbę paneli. Przy trzech sztukach jedno skrzydło może być szersze niż drugie albo jeden panel może pełnić funkcję dodatkowego zakładu.
Kiedy potrzebujesz większej szerokości?
Zwiększ szerokość, gdy zasłony mają nie tylko dekorować okno, lecz także ograniczać dopływ światła i zapewniać prywatność. W przypadku zasłon zaciemniających współczynnik 2,0 jest bezpieczniejszym wyborem niż 1,5. Pozwala uzyskać pełniejsze fałdy i zostawić zapas na środku, dzięki któremu skrzydła mogą nachodzić na siebie na około 10–15 cm.
Przy zasłonach blackout sama szerokość tkaniny nie wystarczy, jeśli karnisz jest zbyt krótki. Światło może wpadać bokiem, poza krawędzią okna. Dlatego karnisz powinien wychodzić poza wnękę, a zasłony po rozsunięciu powinny gromadzić się poza szybą.
Większego zapasu mogą wymagać także ciężkie tkaniny, takie jak welur lub grube materiały zaciemniające. Ich fałdy są masywniejsze, więc przy zbyt małej szerokości materiał może wyglądać płasko. Lekkie tkaniny dekoracyjne zwykle dobrze układają się już przy mnożniku 1,5–2,0.
Długość zasłon oblicza się osobno. Przy wariancie do podłogi najczęściej kończy się je 1–2 cm nad posadzką. Pomiar wykonuj od punktu zawieszenia – na przykład od dolnej krawędzi przelotki albo poziomu żabek – a nie od samego drążka.
Najważniejsza zasada jest prosta: zmierz karnisz, wybierz mnożnik dopasowany do zawieszenia i funkcji zasłon, a następnie zaokrąglij liczbę gotowych paneli w górę. Przy karniszu 200 cm i standardowym marszczeniu na taśmie potrzebujesz około 400 cm tkaniny, czyli najczęściej 3 paneli po 140 cm.
